O Łebie

O Łebie 2017-07-21T18:45:27+00:00

Łeba położona jest w północnej części powiatu lęborskiego pomiędzy jeziorami Łebsko i Sarbsko, przy ujściu rzeki Łeby do Morza Bałtyckiego w otulinie lasów Słowińskiego Parku Narodowego oraz Rezerwatu Mierzei Sarbskiej.

Łeba w roku 1357 otrzymała prawa miejskie. Pomimo że była niedużym miastem, prowadziła rozległy handel z miastami hanzeatyckimi.

Rozwój komunikacji kolejowej i drogowej zapoczątkował turystyczne dzieje miasta. Ze względu na swe krajobrazowe i przyrodnicze walory, Łeba stała się wówczas ulubionym miejscem wypoczynku niemieckich gwiazd i artystów. Intensywny rozkwit miejscowości pod względem turystycznym przyniosły dopiero lata powojenne. Począwszy od kwietnia 1945 r. aż po dzień dzisiejszy, Łeba jest chętnie odwiedzanym kurortem letniskowym, a także ważnym ośrodkiem rybackim.

Jest takie miasto w Polsce, nad Bałtykiem, które nazywa się Łebą, otulone przez dwa jeziora, przeplatane malowniczą rzeką, leżące wśród lasów pełnych bogactw i nieokiełznanej przyrody.

Jest to magiczne miejsce, w którym i Ty możesz poczuć się jak ktoś wyjątkowy o każdej porze roku.

Tutaj wiosną mają zarówno swój przystanek, jak i dom, klucze dzikich gęsi, kormoranów, łabędzi, kaczek, a ich odgłosy budzą łebian z zimowego uśpienia.

Leczniczy mikroklimat, duża zawartość soli i jodu w powietrzu, wysokie nasłonecznienie oraz wyjątkowa dynamika zmian atmosferycznych działają pozytywnie na organizm człowieka.

Łeba to także raj dla wędkarzy, fanów nordic walking, rowerzystów oraz zapaleńców takich sportów jak: windsurfing, diss wave, kiteserfiung czy żeglarstwo. Ciekawą atrakcją jest także nowoczesny port jachtowy z doskonałym zapleczem, który może przyjąć nawet 120 jednostek pływających.

Bogactwo bursztynu, którym rokrocznie obdarza Łebę morze, przyciąga rzeszę zbieraczy, poszukujących naturalnych skarbów na łebskich plażach.

Latem Łeba zamienia się w wielkomiejski kurort. Tętnią w niej życiem do rana kafejki, sklepy, stragany i dyskoteki. Każdy znajdzie tu coś dla siebie, a przyjazna atmosfera i gościnność mieszkańców pozwolą w pełni korzystać z uroków tego niezwykłego miejsca.

Łebę umiłowali sobie nie tylko amatorzy aktywnego wypoczynku i nadmorskiego plażowania, ale także gwiazdy sportów wodnych, aktorzy, malarze i pisarze. Bez wątpienia jest to miejsce, które może konkurować z najlepszymi światowymi kurortami.

W miesiącach letnich Łeba nigdy nie śpi, odbywa się w niej wielka fiesta, która jest rekompensatą dla strudzonych pracą, czekających na wielką miłość, przygodę oraz nietuzinkowe atrakcje.

Tylko tutaj spędzisz czas w przyjaznej, rodzinnej atmosferze przy grillu, ognisku, na spacerach oraz na przepięknej i unikalnej plaży.

Pobyt w Łebie to także okazja do poznania walorów zróżnicowanego krajobrazu. Umiejscowiona w sąsiedztwie Słowińskiego Parku Narodowego, pozwala korzystać w pełni z dobrodziejstw unikalnej przyrody, ruchomych wydm, oryginalnej roślinności i rozległych lasów porastających wybrzeża tutejszych jezior.

Tu słońce opala intensywniej dzięki promieniom odbitym w nieskazitelnie jasnym piasku.

Gościnni łebianie dbają o komfort i atrakcyjność pobytu swoich gości, oferując wysoki standard w hotelach, ośrodkach wczasowych, pensjonatach, campingach, polach namiotowych i kwaterach prywatnych.

Restauracje, bary, puby serwują przysmaki kuchni regionalnej. Po aktywnie spędzonym dniu wieczorem warto zasiąść w urokliwych kawiarenkach, które oferują doskonałe napoje i wyborne desery. Świetnie rozwinięta infrastruktura turystyczna, a także liczne parki rozrywki, rejsy turystyczne, wycieczkowe i wędkarskie oraz ciekawe trasy rowerowe umożliwiają skosztowanie różnorodnych atrakcji w trakcie wypoczynku.

Również jesienią nie sposób się w Łebie nudzić. Przyjemne słońce i naturalne bogactwa tych ziem (takie jak grzyby, jagody, borówki) pozwolą w pełni korzystać z jesiennych uroków Pomorza.

Podczas długich spacerów każdy może delektować się ciszą, spokojem, niezwykłymi widokami, a także urokami naszego miasta.

Kojący szum morza, fale nucące jednostajną melodię, zapach liści, grzybów i woń sosnowego igliwia to atuty, których nie znajdziesz w innej części Polski w tak niezwykłej odsłonie. Jesień w Łebie to pora zadumy i wytchnienia po intensywnym lecie.

Zimą, gdy słońce wstaje leniwie, morze potrafi niejednokrotnie pokazać swoje niepokorne oblicze. Na plaże wdzierają się olbrzymie fale, a sztormy, silne wiatry, a czasami nawet potężne huragany potrafią dać się we znaki mieszkańcom. Wiatr sypie piaskiem w oczy, a morze szumi złowrogo w dzień i w nocy. W mroźne, ciche dni, gdy słońce odbija się szkliście od płatków śniegu, widać przepiękne lasy okryte pierzastym śniegiem.

O tej porze roku niezapomniany okazuje się spacer po puszystym śniegu, rodzinna wyprawa na sanki czy też nadmorski kulig. Warto także założyć biegówki lub zabrać kijki do nordic walking i spróbować nieco innej, zimowej aktywności nad Bałtykiem.

Łeba o każdej porze roku pozwala spędzać czas w niezapomniany sposób, dzięki czemu wyróżnia się spośród innych nadmorskich miejscowości. Wiosną, latem, jesienią i zimą możesz tu znaleźć to, czego nie znajdziesz nigdzie indziej – sprawdź sam i odwiedź nas już teraz.

Nierozerwalny element życia miasta stanowią rybacy. To oni stworzyli historię i gospodarkę Łeby. Od najdawniejszych czasów zmagali się z siłami natury, aby wyżywić swoje rodziny. Dzisiaj jednak dzięki nowoczesnej technologii codzienna praca rybaka nie jest już walką z żywiołem. Po licznych przebudowach i modernizacji łebskiego portu, jest on znaczącym ośrodkiem rybołówstwa i turystki wędkarskiej. Przede wszystkim jednak rybołówstwo morskie jest najważniejszym elementem miejscowej gospodarki i wizytówką miasta.

Łeba słynie wśród wędkarzy jako znakomite miejsce połowów. Często organizowane są tutaj mistrzostwa w wędkarstwie morskim. Co roku fani tego typu sportu przyjeżdżają do Łeby na połów dorsza.

Słowiński Park Narodowy utworzono w 1967 r., a rok później został uznany przez UNESCO za Światowy Rezerwat Biosfery.

Szczegółowa inwentaryzacja przyrodnicza przeprowadzona przez naukowców udokumentowała bogactwo zróżnicowania elementów przyrody ożywionej i nieożywionej. Dzięki niej park znalazł stałe i niepodważalne miejsce w międzynarodowym spisie najcenniejszych pod względem przyrodniczym obszarów świata.

Słowiński Park Narodowy rozciąga się wzdłuż jeziora Łebsko, trzeciego co do wielkości w Polsce.

Na jego terenie znajdują się ruchome wydmy, przez wielu nazywane Polską Saharą, bowiem wędrują one na wschód w kierunku Łeby z szybkością 3-10 m rocznie. Najwyższym wzniesieniem jest Góra Łącka osiągająca wysokość nawet do 42 m n.p.m.

Przesuwające się wydmy zasypały stare miasto Łeba oraz okoliczne wsie Chusta i Łączki. Na terenie parku występuje ponad 200 gatunków ptaków, z czego ok. 140 to gatunki lęgowe.

Park obejmuje nie tylko wydmy, ale także lasy, łąki, jeziora, torfowiska.

Ciekawostką jest fakt, że przed wybuchem II wojny światowej odbywały się tutaj ćwiczenia słynnego Afrika Korps.

Jest to nowatorska i jedyna w Polsce tego typu atrakcja edukacyjna. Pomysł Stowarzyszenia Forum Turystyczno-Gospodarczego w Łebie zrealizował Andrzej Strzechmiński – Burmistrz Miasta Łeby. Masywne odlewy dłoni z brązu Prezydentów Rzeczypospolitej Polskiej po 1989 r. osadzono na kamieniach wzdłuż zrewitalizowanego odcinka historycznej ulicy Kościuszki. Każdy może przyłożyć swoją dłoń do odcisków dłoni prezydentów: Ryszarda Kaczorowskiego, Wojciecha Jaruzelskiego, Lecha Wałęsy, Aleksandra Kwaśniewskiego, Lecha Kaczyńskiego oraz Bronisława Komorowskiego. Oficjalnego otwarcia alei dokonała córka ostatniego Prezydenta II RP – Jadwiga Kaczorowska.

Za realizację przedsięwzięcia Łeba otrzymała nagrodę w plebiscycie „Hit Turystyczny Roku 2011” przyznaną przez Związek Miast Bałtyckich.

Najstarsza wzmianka o kościele św. Mikołaja pochodzi z 1286 r. Łeba, wówczas jeszcze osada, położona była przy lewym brzegu rzeki Łeby. W 1570 r. sztorm, który nawiedził miasto, zniszczył jego starą część doszczętnie, w tym także kościół św. Mikołaja. Zachowała się jedynie część muru ceglanego, który stoi w tym samym miejscu (ul. Turystyczna) do dnia dzisiejszego i jest wizytówką historyczną dawnych czasów. W związku z żywiołami, które nawiedzały miasto, mieszkańcy zmuszeni byli przenieść Łebę na prawą stronę rzeki.
Kościół pw. WNMP jest jedynym zabytkiem miasta. Przy jego budowie w 1683 r. zostały częściowo wykorzystane materiały pochodzące ze zniszczonego kościoła św. Mikołaja, uświetniające świątynię bogactwem swej historii i żywiołów, które przeszły przez Łebę. Wewnątrz szczególnie godne uwagi są organy, chrzcielnica, ołtarz, figurka św. Barbary, obraz Maxa Pechsteina (niemieckiego ekspresjonisty, mieszkającego po wojnie w Łebie) oraz replika Pomuchla – srebrnego dorsza, podarowanego przez rybaków Papieżowi Janowi Pawłowi II. W chwili obecnej, dzięki pomocy finansowej miasta, trwają prace remontowo-konserwatorskie.
We wrześniu 2000 r. u podstawy zachodniego falochronu postawiono krzyż poświęcony pamięci marynarzy, rybaków, żeglarzy, a także tych, którzy nie powrócili z wyprawy morskiej. Krzyż ten to epitafium dla zaginionych oraz symbol nadziei i zwycięstwa.
W osadzie przylegającej do Łeby, Rąbce oraz przy ulicy Parkowej w Łebie istnieją cmentarze ewangelickie. Spoczywają tu łebianie pochodzenia niemieckiego.

Władze miasta dbają o estetykę tych nekropolii. Co dwa lata Niemiecki Związek Byłych Łebian odwiedza groby swoich przodków.

Znany żeglarz, marynista, ekolog, pisarz, rekordzista samotnej żeglugi – Andrzej Urbańczyk – dotarł do Gotlandii w Szwecji w roku 1957. Tratwa z drzewa świerkowego mierzyła 10 m długości i 4,5 m szerokości, natomiast ożeglowanie zamykało się w 30 m ². Na pamiątkę tej wielkiej wyprawy miasto Łeba ufundowało replikę „Świerkowej Tratwy”, która stoi w porcie jachtowym. O wydarzeniu przypomina również nazwa jednego z łebskich nabrzeży – „Nabrzeże Świerkowej Tratwy”.
Dom znajdujący się przy ulicy Kościuszki 86 (wtedy jeszcze Haupt Strasse 18) był własnością kupca i konsula Johanna Mampe. Do dnia dzisiejszego na jego fasadzie zachował się łaciński napis o treści: „Bóg jest moim obrońcą, wspomożycielem. Panie, nie opuszczę Cię, Ty mnie przecież błogosławisz. Johann Mampe 18 lipca 1723”. Zachował się także taras widokowy na wschód od Zamku Neptun o nazwie Góra Mampe (łebianie mówią: „Mampe-Dune”, co znaczy: „wydma Mampe”). Z wydmy tej w okresie napoleońskim, gdy burmistrzem był Mampe, kontaktowano się ze statkami przemycającymi deficytowe towary. Dzięki przemytowi nastąpiło ożywienie gospodarcze miasta.
Konstrukcja latarni została umieszczona na betonowym fundamencie z białego marmuru. Zbudowano ją w latach 1904-06. Latarnia służy przede wszystkim żegludze jako główny punkt nawigacyjny, lecz spełnia także funkcję turystyczną, czyli jest udostępniana dla zwiedzających. Jej wysokość wynosi 34 m.
Muzeum zostało utworzone w 1963 r. z myślą stworzenia obrazu upamiętniającego kulturę słowińską. Muzeum położone jest w centrum funkcjonującej społeczności (niestety z roku na rok mniej licznej) na obszarze Słowińskiego Parku Narodowego, co dodaje realistycznych barw terenowi, na którym się znajduje. Wygląd chałup nawiązuje do tych z XVIII w. aż po lata międzywojenne. Co roku w lipcu i sierpniu muzeum proponuje również pokazy technik i rzemiosła nawiązujące do tamtych czasów, tj. pokazy tkania, przędzenia, szycie sieci rybackich, wypiek chleba z poczęstunkiem, kopanie torfu itp. Cały urok tego miejsca podkreślają liczne imprezy historyczne, które jeszcze lepiej przybliżają minioną epokę. Główną imprezą otwierającą coroczny sezon letni jest tzw. Czarne Wesele, na które zjeżdżają się liczni turyści oraz mieszkańcy okolicznych wsi.
  • Rejsy wycieczkowe w morze, rejsy wędkarskie na dorsza, sezonowe rejsy na zachód słońca, rejsy po jeziorze Łebsko.
  • Kolejki bajkowe, busy, meleksy.
  • Wypożyczalnie rowerów, skuterów, quadów.
  • Skoki na bungee, parasailing, wakeboarding.
  • Wesołe miasteczka, parki linowe, parki rozrywki, park dinozaurów, wyrzutnia rakiet.
  • Muzeum motyli, oceanarium, ogród ornitologiczny.
  • Stadniny koni, hala sportowa, boisko Orlik, lodowisko, rolkowisko, szkółki nordic walking.